Južna Riba (Piscis Australis): Nezodijačka sazvežđa

Ovaj tekst o sazvežđu Južna Riba je napisala poznata britanska astrološkinja Deb Holding, vlasnica sajta Skyscript. Uz njenu dozvolu, već je objavljeni veći broj prevoda tekstova koji se bave fiksnim zvezdama i sazvežđima. Da napomenem da nijedan tekst nije dozvoljeno kopirati ni u celini ni delovima bez prethodne dozvole Deb H. kao autorke tekstova. Tekst u originalu možete pronaći na ovoj stranici. Preveo Bojan Šojić.

Južna riba

Značajne zvezde u sazvežđu Južna Riba: pozicije za 2000.g.

LongitudaNazivPrirodaMag.PozicijaLat.Dek.
03°52′ Fomalhaut1Usta ribe21S30S

Južna Riba je sazvežđe nezavisno od sazvežđa Ribe, leži mnogo južnije, mada se u starim predanjima obično pominje kao roditelj zodijačkom paru.[1] Područje u kom se nalazi ističe sazvežđa s vodenim prikazima – morski jarac (Jarac), kit (Cetus), vodolija (Vodolije), ribe (Ribe) i delfin (Delfin) – sva se nalaze nedaleko, očigledno obeležavajući tu regiju kao onu koja je u vezi sa drevnim godišnjim kišnim sezonama, zbog čega se mnoge njihove zvezde povezuju sa poplavama i nesrećama na moru.

Južna Riba je obično na astronomskim mapama ucrtana blizu stopala Vodolije, gde guta vodu koju
on sipa iz vrča. Manilije je u prvom veku ovo sazvežđe nazvao Južna Riba, jer pliva u četvrti vetra po kojoj je nazvana,[2] očigledno pod uticajem ranijih spisa Arata u 3. veku pre naše ere, koji je napisao:

Ispod Egocerosa [Jarac] pre naleta južnog vetra pliva Riba okrenuta Cetusu, sama i odvojena od ostalih Riba; a ljudi je zovu Južna Riba.[3]

O njenoj prirodi Manilije kaže:

Ko god se u tom času rodi provešće mnoge godine blizu morskih i rečnih obala; hvataće ribe dok mirno plivaju u skrivenim dubinama; pohlepnim će pogledima gledati usred voda, žudeći da sakuplja prozirno kamenje i, uranjajući u vodu, iznosiće ih na površinu zajedno sa zaštitnim školjkama u kojima se skrivaju. Za odvažnog čoveka nema opasnosti: dobit se traži u brodolomu, a ronilac koji je zaronio u dubine postaje, kao i plen, predmet obnavljanja.[4]

Samo je jedna astrološki značajna sjajna zvezda u ovoj konstelaciji, a to je važna zvezda prve magnitude, sedamnaesta najsjajnija zvezda na nebu i najjužnija zvezda vidljiva sa 50° severne širine.
Fomalhaut (od arapskog Fum al Hut, ‘usta Ribe’) je jedna od četiri „kraljevske“ zvezde koje se povezuju sa glavnim pravcima, a verovalo se da su korišćene za obeležavanje ekvinocija i solsticija u drevnoj astronomiji. One su:

  • Aldebaran u Biku, Čuvar istoka (povezivan sa prolećnim ekvinocijem)
  • Antares u Škorpionu, Čuvar zapada (povezivan sa jesenjim ekvinocijem)
  • Regulus u Lavu, Čuvar severa (povezivan sa letnjim solsticijem)
  • Fomalhaut u Južnoj Ribi, Čuvar juga (povezivan sa zimskim solsticijem)

Fomalhaut je crvenkasta zvezda kojoj je Ptolomej dodelio uticaj sličan Veneri i Merkuru.[5]

Uopšteno se smatra dobroćudnom i povezuje se sa slavom, srećom i moći, ali ako je oštećena ima potencijal da proizvede značajne nesreće. Često je dovođena u vezu sa sudbinom u okultnim ili religijskim pitanjima, a Ebertin i Hofman su navodili da daje uspeh naučnicima i piscima.[6]

Barbara Voters pak smatra da je indikator urođenih defekata ili naslednih bolesti kada je u dodiru sa bilo kojim ličnim faktorom i ometena maleficima. Ona ističe da se Saturn nalazio tu, oštećen od Plutona i Urana kada su talidomid-bebe začinjane ili rađane.[7]

Fomalhaut se najbolje vidi tokom septembra. Leži južno od sazvežđa Vodolije i primetnog je sjaja, ali nije vidljiv na širinima većim od 50° severno. Sunce prelazi preko Fomalhauta oko 22. februara svake godine.


Napomene:

[1] R. H. Allen, Star Names, Their Lore and Meaning; 1899, Dover Publications, str.311. ↩nazad na tekst
[2] Manilius, Astronomica, (10. g. n.e.), tr. G.P. Goold; Harvard Heinemann, Loeb Classical Library; 1.438, (Loeb p.39). ↩nazad na tekst
[3] Aratus, Phainomena, (3. vek p.n.e.), Harvard Heinemann, Loeb Classical Library; 385 (Loeb p.237). ↩nazad na tekst
[4] Manilius, 394-409, (Loeb p.333) ↩nazad na tekst
[5] Ptolemy, Tetrabiblos, (1. vek n.e.), tr. Robbins, Harvard Heinemann, Loeb classical library, London. I.9 (Loeb p.57).↩nazad na tekst
[6] Ebertin & Hoffman, Fixed Stars and their Interpretation, 1971, p.78. ↩nazad na tekst
[7] Barbara Watters, Horary Astrology and the Judgement of Events, p.108. ↩nazad na tekst

© Deborah Houlding. Prvi put objavljeno u The Traditional Astrologer Magazine, broj 18, mart 1999. Reprodukovan onlajn februara 2005.
Širi dalje!

PREPORUKA

mesečnik retromerkur konjunkcija

PRATI ASTRORIZNICU
Ako želiš da dobijaš obaveštenja o novim tekstovima i ponudama

Informacije, zakazivanje konsultacija, naručivanje analiza
viber/WApp: +38163 786 79 85

Pročitajte i ovo...

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *